Mijlpaal

Vandaag heb ik na ruim 9 maanden mijn revalidatie-traject bij de Tolbrug afgesloten. Het voelt als een mijlpaal. Ik probeer blij te zijn, maar dat lukt niet echt vandaag. Ik ben eerder wat melancholiek. Daarom blader ik door de foto’s en zie dat ik van ver ben gekomen. Dat stemt me dan weer gelukkig en in ieder geval tevreden. Echt blij is nog een stap te ver, maar dat komt vast wel weer. Door de corona-crisis wil de reintegratie op mijn werk niet zo vlotten, maar ik heb geleerd geduld te hebben. Ik loop weer zonder hulpmiddel en kan met elektrische ondersteuning weer flinke fietstochten maken.

Ik begon op 12 augustus bij de Tolbrug nadat ik door zenuwafknelling bij een hersenoperatie korte tijd verlamd was geweest aan beide benen. Na 3 weken in de kliniek begon ik met mijn poliklinische traject.

Als ik nu terugkijk ben ik in die drie weken in de kliniek en ook al de twee weken daarvoor in het ETZ en JBZ tot rust gekomen. Dat was ook echt nodig. Niet alleen om te herstellen van de zware operatie, maar vooral ook om de gekke periode daarvoor af te sluiten. Mijn rustgevende medicatie en antipsychotica werd afgebouwd. Ook kreeg ik weer een normaal slaapritme.

Ik verlangde ernaar om naar huis te gaan. Dat was in het begin heel moeilijk, ook voor Ankie, omdat ik nog niet veel kon. Bij mijn tweede weekendverlof durfde ik ook weer de trap op en dus naar de woonkamer.

Toen ik echt naar huis mocht, op 29 augustus, was dat heel fijn. Daarna ging ik poliklinisch verder. Meestal 2, soms ook 3 of 4x per week. Ik ging altijd trouw. Ankie bracht mij meestal.

Een mijlpaal was voor mij de dag dat ik voor het eerst weer kon fietsen. Dit was op 19 september al. Daarna veranderde fietstraining in Psychomotorische Therapie. Dat was samen met de Fysiotherapie mijn belangrijkste therapievorm. Later kwam daar Fitstroke bij.

Ik merkte dat ZELFREDZAAMHEID erg belangrijk voor me was. Vanaf 12 november kon ik ook weer met de fiets naar de Tolbrug. Ik deed daar een halfuurtje over. In het begin moest ik daarvan uitrusten.

Het was wel ronduit frustrerend dat het lopen ondanks het vele oefenen, moeizaam bleef gaan. Het gaat niet meer vanzelf. Ik denk nog bij iedere stap na en het is ook nog steeds pijnlijk. Ik blijf er hoop op houden dat het zich nog herstelt, maar begin ook langzamerhand te accepteren dat dit het toch is. In de laatste periode van mijn revalidatie draaide het ook vooral om die acceptatie.

Ik heb geleerd dat als je een jaar hersteltijd neemt dat 80% van het herstel zich in het eerste halfjaar afspeelt. Het tweede halfjaar is dus het moeilijkst. Ik heb dat ook zo ervaren.

Graag wil ik de professionals in de Tolbrug van harte bedanken. Vooral mijn vaste therapeuten Mirelle, Rien, Marion, Marina, Nadia, Nienke, Nienke, Eke, dokter Bos en dokter Russel, maar ook de mensen aan de receptie, de vrijwilligers in de wachtkamer, het verplegend personeel en iedereen die ik nog vergeten ben.

Ook een woord van dank aan mijn kinderen, mijn moeder, familie, vrienden en iedereen die heeft meegeleefd.

En natuurlijk dank aan Ankie. Ik ben blij met jou en kijk stiekem uit naar je volgende boek dat over de afgelopen periode gaat.

Reinoud van Uffelen, 14 mei 2020

Eerdere blogs over mijn hersenoperatie en revalidatie vind je hier.

33 antwoorden op “Mijlpaal”

  1. Prachtig, bijna (Mee)voelbaar geschreven Reinoud.
    Ik ben blij met je ‘volhoudgen ‘ en ook met je moed om het allemaal maar te doen. Chapeau.
    Dikke knuffel
    Patries

  2. Wat fijn Reinoud en Ankie met het bereiken van deze mijlpaal. Proficiat en hopelijk dat het einde van Corona ook in zicht komt zodat jullie volop van deze nieuwe fase mogen genieten.

  3. Mooi verwoord en blij dat je weer aansluit bij de foundation van Fc , nieuwe energie met jou erbij en vooruit kijken naar mooie maatschappelijke projecten. Proficiat ! Groet Roger

  4. Fijn Reinoud , dat het allemaal weer de goede kant opgaateigek de zorg van Ankie helpt en ook je eigen positiviteit!!
    Van harte alle goeds!!
    Hou je haaks!!

  5. Mooi Reinoud en vooral hoe fijn dat je deze mijlpaal bereikt hebt. Sterkte met die laatste procentjes!

  6. Dag Reinoud,

    Wat een proces moet dit zijn geweest, knap dat je nu bent waar je bent . Proficiat met deze mijlpaal! Succes komende tijd en wellicht tot ziens.

  7. Stoer Reinoud. Wat een jaar!! Hou vol. Je zult vast de conditie goed op peil moeten houden. Ik hoop je snel weer eens te ontmoeten. Groet Minke

  8. Proficiat Reinoud , wat en zware weg was dat! Knap dat je zo’n doorzetter bent. Hou vol.
    Groeten, Paul.

  9. Hoi Reinoud en Ankie,

    Proficiat met deze mijlpaal
    Wat een jaar hebben jullie achter de rug! Knap hoe jullie hier doorheen gekomen zijn. Ga zo door! Dan staat jullie nog een mooie ( postcoronatijd) te wachten.
    Veel liefs,
    Marjon

  10. Proficiat Reinoud en Ankie met deze mijlpaal. Nog 3 maanden, dan is dit jaar rond. Dat is de helft van die moeilijkste helft waarin alles zo langzaam lijkt te gaan. Wedden dat als we elkaar weer zien, ik wel grote vooruitgang zal zien! Je bent een bikkel; rustig doorknokken.. X Jacqueline

  11. Wat een proces en je beschrijft het mooi. Een combi van doorzettingsvermogen , acceptatie, frustratie, geduld en hoop. Succes nog met je verdere herstel!

  12. Heel goed Reinoud en Ook Ankie!
    Jullie zien er patent uit met die gebruinde hoofden en kuiten. Goed zo! Ga zo door, toi toi!

  13. Wauw Reinoud,
    Wat een tocht heb jij afgelegd, wat een kracht en doorzettingsvermogen ben je hiervoor nodig gehad en nog.
    Hopelijk tot snel!
    Gr

    Saskia

  14. Wat een traject Reinoud, petje af!
    Mooi dat je liefdevolle mensen om je heen hebt. Voor jou en je gezin een hele goede zomer gewenst , ondanks de coronacrisis

    Liefs Ingrid

  15. Petje af, Reinoud! Het vergt moed om dit proces te doormaken. En dat heb je toch maar gedaan. Hou vol! Lieve groet van Marjan

  16. Reinoud, ik ben een beetje stil van je verhaal. Ik wist helemaal niet wat je overkomen was afgelopen zomer en in wat voor traject je terecht bent gekomen. Petje af voor je geduld en doorzettingsvermogen. Heel veel sterkte met je herstel.

  17. Reinoud , Respect!! Voor je doorzettingsvermogen , je acceptatie, en respect voor jullie als team: Ankie en jij. Ik ben zo blij voor jullie dat je iig weer kunt fietsen deze zomer! Geniet ervan.

  18. Wat fijn om weer wat van je te lezen. Dat je ons meeneemt in je reis. Ik heb veel respect voor jou en je mensen om je heen. Je doorzettingsvermogen en kracht. Hou vol en op naar een mooie zomer met mooie fietstochten. Sterkte.

  19. Hoi
    Reinoud heel goed wat je doet ik zie het als een wielrenner die echt moet afzien door de tijd heen en steeds maar weer op karakter moet laten zien wat ie kan vind het on zettend knap hoe je weer presteert vind het ook geweldig iedere keer om bij jullie in de tuin te mogen werken en zie aan jou dat je voor uit gaat top
    Groetjes aan Ankie

  20. Hoi Reinoud,
    Zo’n intensieve tijd samengevat in een paar alinea’s. Knap.
    Mooi om te lezen.
    Blijf altijd kijken naar het beste in jezelf, je bent een topper!

    Mirelle
    (ps. graag gedaan)

  21. Wat mooi verwoord.
    Je mag trots zijn op alles wat je bereikt hebt met het harde werken! Zowel door jou als ook door Ankie.

    Eke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *