Nutteloze statistiek over Nederlandse etappewinnaars in de Vuelta

Fabio wint!

Fabio Jakobsen is geboren in het Gelderse Heukelum. Een echte Nederlander dus, maar met een naam van internationale allure. Bij zijn achternaam moet ik denken aan een Scandinavische vertegenwoordiger of autoverkoper. Maar zijn voornaam is belangrijker. Fabio werd geboren in 1996 en werd vernoemd naar Fabio Casartelli. Zijn voornaamgenoot was Olympisch kampioen en overleed in de afdaling van de Portet d’Aspet op 18 juli 1995. Het was tijdens de 15e etappe van de Tour de France en Casartelli droeg geen helm.

Het lijstje van Nederlandse etappeoverwinningen in de Vuelta bedraagt 106. Ik weet niet of dat met of zonder Fabio is. Ik heb het lijstje niet nageteld.

Het was even geleden dat een Nederlander won. In 2016 won Robert Gesink boven op de Col d’Aubisque.

Er waren meer Nederlandse overwinningen deze eeuw. In 2015 won Tom Dumoulin twee etappes. Dat jaar wonnen ook Danny van Poppel en Bart-Jan Lindeman een rit. In 2013 wist Bauke Mollema te triomferen met een Zoetemelk-demarrage. In 2009 bekroonde Lars Boom een lange solo. In 2005 won Max van Heeswijk een massasprint. (Hij had in 1997 ook al eens gewonnen, nog wel in Madrid.) In 2000 won Jan Koerts.

In de vorige eeuw wonnen de gevestigde namen. Veelwinnaars waren Jeroen Blijlevens (6x), Jean-Paul van Poppel (9x) en Mathieu Hermans (9x).

De meeste etappe-overwinningen staan op naam van Gerben Karstens. In 1966, 1967, 1971, 1973, 1974 en 1976 won hij in totaal 14 etappes.

Karstens was een sprinter en won etappes in alle drie de grote rondes.

Bron: Wikipedia

Nutteloze statistiek over de Vuelta van 1935

In 1935 werd er voor het eerst een Ronde van Spanje georganiseerd. Er verschenen 50 deelnemers aan de start in Madrid op 29 april. Na 14 etappes en 3 rustdagen was de finish ook weer in Madrid op 15 mei.

29 renners reden de ronde uit. Er waren in totaal 18 buitenlandse renners, waaronder 2 Nederlanders. Marinus Valentijn uit Sint Willebrord werd tiende en Gerrit van de Ruit eindigde op een dertiende plaats. Winnaar werd de Belg Gustaaf Deloor.

Marinus Valentijn kreeg op 14 maart 1935 een formele uitnodiging van de organisatie. Hij was de eerste Nederlandse wielrenner in één van de grote buitenlandse rondes. De Tour de France is ontstaan in 1903 en de Giro d’Italia in 1909.

Valentijn dacht dat hij in een gemengd buitenlands team zou worden opgenomen met een aantal Duitsers en een Oostenrijker. Die kwamen echter niet opdagen en hij werd samen met van de Ruit toegevoegd aan de zes Belgen, waarvan er één dus de eerste Vuelta winnend afsloot.

De organisatie besloot ook de vijftig renners te verdelen in twee groepen. De ene helft reed op fietsen van BH, de andere helft op Orbea. Maar de koers was vooral een individuele competitie.

In die tijd hield men nog van lange etappes. De kortste etappe was 185 kilometer, maar er waren 9 etappes van meer dan 250 kilometer en zelfs eentje van 310 kilometer.

Bronnen: Wikipedia en het boek “La Vuelta” van Edwin Winkels.

Nutteloze statistiek over de Tour van 2019

Tour de France 2019

De Tour de France begon dit jaar in Brussel op zaterdag 8 juli. Na een rit in lijn en een onverwachte Nederlandse geletruidrager volgde een ploegentijdrit. Deze werd gewonnen door Jumbo Visma. Dat maakte mij extra blij, want een zoon van mij werkt bij Jumbo.

Op 10 juli arriveerde de Tour in Frankrijk om de landsgrenzen niet meer te verlaten. De Tour kende nog wel een Nederlandse etappewinnaar. Dylan Groenewegen won op 12 juli in Chalon sur Saône. Dat was de langste etappe dit jaar.

Op 14 juli reed Julian Alaphilippe in het geel. Een dag later won de belg Wout van Aert namens Jumbo. In de enige individuele tijdrit op 19 juli reed hij in de hekken. Alaphilippe had toen nog steeds het geel.

Uiteindelijk moest hij die trui op 26 juli afstaan aan Egan Bernal uit Columbia. Een dag later betrad onze landgenoot Steven Kruijswijk het podium.

Vandaag eindigt de Tour met een korte etappe naar Parijs.

En won Max Verstappen een Grand Prix.

Maar dit blog gaat over wielrennen.

Nutteloze statistiek over Parijs

Vandaag gaat Steven Kruijswijk een podiumplaats halen in Parijs. De man die ooit in Den Bosch woonde wordt derde. Als er geen gekke dingen gebeuren de laatste dag.

In 2013 haalde Lieuwe Westra Parijs. Maar hij moest op minder dan veertig kilometer van de eindstreep opgeven omdat hij door ziekte het peloton niet meer kon volgen.

Hij werd dus niet in het eindklassement opgenomen. Maar zo zijn de regels. Maarten van der Weijden kreeg ook geen kruisje in Friesland.

Regels zijn regels.

Nutteloze statistiek over Bernal, Landis en andere Tourwinnaars

Bron; Wielerflits.nl

Vandaag brengt een Colombiaan het geel naar Parijs. Hij is de eerste.

Wat opvalt is dat de Verenigde Staten tien zeges boekten. Drie door Greg Lemond, waarvan eentje met acht seconden voorsprong op Laurant Fignon. Zeven door Lance Armstrong. Door zijn naam staat een streepje, maar hij mag blijkbaar wel meedoen aan deze nutteloze statistiek.

Dan was er een overwinning van Floyd Landis. Zijn overwinning van 2006 is wel geschrapt en dat is wel onrechtvaardig. Vind ik. Zijn zege is toegekend aan de Portugees Óscar Pereiro Sio. Jan Ullrich en Bjarne Riis stonden stijf van de EPO en staan wel in het lijstje.

Landis werd geboren in een doopsgezinde gemeenschap in het hart van een van de grootste Amish– en mennonietengemeenschappen in de VS. De ouders van Landis stonden er eigenlijk helemaal niet achter dat hun zoon op de fiets klom. Landis was gedwongen in het geheim en vaak ’s nachts de fiets te pakken voor een training. In 1990, zo rond zijn 15de, nam hij het besluit uit de geloofsgemeenschap te stappen.

Special voor hem een nummer van Ilse de Lange. (Onder het lijstje)

Fijne dag. Vanavond nog een nutteloze statistiek.

Nr LandAantal Zeges
1Frankrijk36
2Belgie18
3Spanje13
4Verenigde Staten10
5Italie10
6Groot-Brittanië6
7Luxemburg4
8Nederland2
9Zwitserland2
10Denemarken1
11Duitsland1
12Ierland1
13Australie1
Opgedragen aan Floyd Landis

Nutteloze statistiek over 1998

Door Andrei I. Loas – Eigen werk, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=17414124

Als ik aan 1998 denk, dan denk ik niet gelijk aan de Tour de France. De Tour was wel memorabel dat jaar.

Net als dit jaar werd er een etappe geneutraliseerd. Dat was de 17e etappe vanwege een rennersstaking.

De Tour werd gewonnen door Marco Pantani. Jan Ullrich droeg enige dagen de gele trui en eindigde in het wit. Ook won hij 3 etappes.

Ook onze landgenoten Jeroen Blijlevens en Leon van Bon wisten etappes winnend af te sluiten.

Mooie Mario won ook twee keer. En de Belg Tom Steels zelfs vier keer.

De Tour werd later bekend als de “Le Tour Dopage” of “Le Tour Noir”. De Festina-ploeg van Richard Virenque werd uit de wedstrijd gezet. Het Nederlandse TVM stapte zelf af in Zwitserland. Later dat jaar moest ploegleider Cees Priem zich voor de France Justitie verantwoorden.

Michael Boogerd wist uiteindelijk als vijfde te eindigen, maar hij werd later ook verdacht. In 2013 onthulde een Franse senaatscommissie dat uit nieuw onderzoek bleek dat minstens achttien renners EPO hadden genomen, onder wie Pantani en Ullrich.

De Tour begon overigens in Ierland en daar won ook iemand die in het voormalige Tsjecho-Slowakije werd geboren.

Zo kent dit verhaal weer veel dwarsverbanden.

Maar als ik aan 1998 denk, dan denk ik vooral aan een mooi doelpunt van Dennis Bergkamp. En aan de moeder aller praatprogramma’s VILLA BVD waar Acda en de Munnik vrijwel dagelijks te gast waren.

Maar deze rubriek gaat over wielrennen.

Vandaag nog een paar kilometer en morgen naar Parijs.

A demain.

Grote Nutteloze statistiek der Latijns-Amerikaanse deelnames aan de Tour de France.

Lucho in de bolletjestrui. Bron: Wikipedia)

Rondom ons huis is het noodweer. De etappe in Frankrijk danig is danig ingekort. Egon Bernal start in het geel vanmiddag.

Vandaag presenteer ik dan eindelijk de grote nutteloze statistiek der Zuid-Amerikaanse deelnames. Althans dat dacht ik. Vanmorgen heeft de organisatie besloten om de regels te verruimen. Ook Midden-Amerika mag mee doen aan deze statistiek.

NUTTELOZE STATISTIEK DER LATIJNS-AMERIKAANSE DEELNAMES

Argentinië3
Columbia30
Brazilië 5
Costa Rica1
Venezuela4

Deze statistiek is natuurlijk nooit af. Bovendien is deze statistiek uit te breiden met etappewinnaars.

De meest beroemde is ongetwijfeld Luis Herrera uit Columbia. Zijn bijnaam was het tuinmannetje. Anderen noemden hem ‘Lucho’.

In 1984 deed hij voor het eerst mee en won hij de etappe naar Alpe d’Huez. In 1985 won hij zelfs twee bergetappes en wist hij ook de bolletjestrui naar Parijs te brengen.

In 1986 werd hij slechts 22e om in 1987 opnieuw toe te slaan. Dat jaar won hij weer het bergklassement. Ook werd hij vijfde in de eindrangschikking.

In datzelfde jaar won hij als eerste Colombiaan het eindklassement van de Ronde van Spanje. In de Vuelta van 1987 won hij ook het bergklassement.

Dat laatste herhaalde hij nogmaals in 1991. In de Ronde van Italië wist hij het bergklassement winnend af te sluiten in 1989.

Deze volstrekt nutteloze statistiek werd u gepresenteerd door Reinoud van Uffelen. Diverse mensen, waaronder mijn communicatieadviseur voelden deze statistiek deze week opkomen. Maar vandaag was het dan zo ver.

Het is half acht en iedereen slaapt nog.

Nog twee dagen en dan zijn we in Parijs.

A demain!

Nutteloze statistiek over Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra

Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot

Dit jaar heb ik echt genoten van het commentaar van beide heren. Maar vandaag was ik het toch niet met hen eens. De etappe werd geneutraliseerd en met name Ducrot wilde koers zien.

Maar het zag er echt levensgevaarlijk uit daar in het dal.

Maarten Ducrot studeerde psychologie en reed 5x in de Tour de France. In zijn voor- laatste deelname werd hij 39e. Maar zijn grootste succes was in 1985. Toen won hij de 9e etappe. In 1982 was hij ook wereldkampioen geworden bij de 100 kilometer ploegentijdrit voor amateurs samen met met Frits van Bindsbergen, Gerrit Solleveld en Gerard Schipper.

Ook Herbert Dijkstra hoorde tot de nationale top bij de amateurs. In 1988 vertegenwoordigde hij Nederland bij de Olympische Spelen in Seoul als lid van de tijdritploeg. Omdat hij als reserve meeging, kwam hij niet in actie.

Zijn grootste successen haalde hij op het ijs. In 1988 deed hij mee aan de Olympische Spelen van Calgary. Op de 5000 meter werd hij 13e. Op de 10.000 meter werd hij 11e.

En terwijl ik eerder vandaag een nutteloos stukje over Tignes publiceerde, werd dit jaar Tignes niet eens gehaald.

Wat de consequenties zijn voor het Algemeen Klassement en voor het Tourspel moet nog doorgerekend worden.

En mijn nutteloze stukje over renners uit Zuid-Amerika moet nog even wachten. Want alles is relatief tenslotte.

Parijs is niet ver meer.

A Demain

Nutteloze informatie over Tignes

Vandaag eindigt de etappe in Tignes.

De etappe naar Tignes. Bron: Brabants Dagblad

In Tignes werd Michael Rasmussen door zijn eigen Rabobank-ploeg uit de Tour gezet.

Het is nutteloze informatie. Maar hieronder drie links.

  1. Een YouTube-filmpje dat verwijst naar Michael Rasmussen in het geel (zie onder)
  2. Een YouTube-filmpje (amateurbeelden) waarin Rasmussen in het geel in Tignes arriveert (zie onder)
  3. Een link naar een NRC-artikel over Rabobank-ploegleider Theo de Rooij. Het heet BOODSCHAPPER ONTHOOFD en ik heb de link opgenomen naar het artikel bij NRC. Op de bijbehorende foto is copyright.
Michael Rasmussen reed in het geel

Hij kwam in het geel aan in Tignes.

https://www.nrc.nl/nieuws/2007/08/04/boodschapper-onthoofd-11369708-a905443

Nutteloze statistiek over de etappe van vandaag

De rit van vandaag voert over de Col de Vars, de Col D’Izoard en de Col du Galibier

Drie Alpenreuzen. Bron: BD-app

Op grote hoogten zal het allicht koeler zijn, maar de zon schijnt daar ook. Het wordt een lange en zware dag.

We zullen zien hoe het klassement er na vanavond uit ziet. Steven Kruijswijk uit Nuenen woonde enige tijd in ‘s-Hertogenbosch, maar woont tegenwoordig in Monaco.

Steven Kruijswijk heeft rust gevonden in Monaco

Dit was het tweede stukje van vandaag. Het is fijn dat Steven Kruijswijk zijn rust heeft gevonden.

Ik ga genieten vanmiddag. Buiten is het toch te warm.

Parijs is niet zo heel ver meer.

A Demain!