Speech voor Jacqueline

Toon, dit is niet lullig bedoeld, maar deze speech is echt
alleen voor Jacqueline, ik zal uitleggen waarom.
Van 2008 t/m 2013 werkte ik samen met Jacqueline in de
Succesklas. Een speciale klas voor uitvallers op het MBO met als motto “omdat
iedereen ergens past”.  Met hart en ziel
begeleidden wij daar jongeren in hun soms moeizame weg naar volwassenheid en
bij die begeleiding hoorden allerlei rituelen zoals het kwaliteitenspel, het
enneagram, het innerlijk kompas en natuurlijk Het spel der spellen dat iedere
vrijdag werd gespeeld.
In die 5 jaar heb ik erg veel geleerd en heb ik ook
Jacqueline heel goed leren kennen, heel goed MOGEN leren kennen moet ik zeggen
want het was echt een voorrecht om samen te werken.
Een van de rituelen was ook de speech want als een jongere
na een aantal weken of soms maanden afscheid nam van de succesklas dan gingen
we samen in een kring zitten en kreeg deze jongere een speech en daarna groot
applaus. Zo werd het einde gemarkeerd van een periode waarin de jongere het
even niet meer wist, hulp had gekregen bij het maken van nieuwe keuzes en
verder ging naar een nieuwe levensfase.
Omdat ik in 2013 ander werk ging doen en Jacqueline nog in
de Succesklas bleef werken heb ik nooit voor Jacqueline mogen speechen. Daarom
maak ik vandaag van de gelegenheid gebruik.
Onze weg naar volwassenheid houdt nooit op en ook na de
middelbare school, het mbo, het hbo of de universiteit blijven wij leren. Want
leven is leren. Met vallen en opstaan.
Vorige week overleed Charles Aznavour. Nog maar twee jaar
geleden was Jacqueline met haar zus en moeder bij een concert van de Franse
chansonnier. Dat concert was eerst afgelast vanwege zijn gebrekkige gezondheid
maar later alsnog doorgegaan. Ik zag deze week de foto’s pas want Jacqueline en
ik zien elkaar niet meer dagelijks en het was mij destijds ontgaan dat ze
alsnog waren geweest, ik herinnerde me alleen de teleurstelling van die
afgelasting. 
Toen las een artikel met de prachtige kop Charles Aznavour
gaf lessen in liefde. Prachtig
Want ook de liefde is een kwestie van leren. En ook in de
liefde draait het om keuzes. En keuzes zijn nooit goed of fout, iedere keuze is
goed, maar soms pakken keuzes niet zo goed uit. Soms lopen dingen anders dan je
van te voren had bedacht, maar dat is niet erg, want uiteindelijk komt het
goed.
Dat zien we vandaag want wat is het mooi als je na wat
moeilijke periodes in je leven wat ouder en wijzer wordt en wat is het mooi als
je dan de liefde weer mag ontdekken.
Met terugwerkende kracht is deze speech ook voor Toon want
wat heb jij geboft met deze leuke, lieve en pittige vrouw.
Gefeliciteerd en ik wens jullie veel liefde toe.

Zomervakantie

 “Vakantie” twitterde Ivo op
donderdag 23 mei kort nadat hij zijn laatste VMBO-examen
  had gemaakt. Hij was er vrij zeker van dat
hij geslaagd was en, okee, hij moest nog een keer naar school om zijn boeken in
te leveren en natuurlijk ook om zijn diploma op te halen, maar de MBO-opleiding
van zijn keuze zou pas op maandag 26 augustus beginnen. Ruim drie maanden
zomervakantie. Drie maanden!

Denk je eens in, 16 jaar en
drie maanden niks doen. Met de huidige jeugdwerkloosheid liggen ook de
vakantiebaantjes niet voor het oprapen en met je vrienden een weekje naar
Lloret de Mar of Renesse is leuk, maar thuis wacht weer die lange
zomervakantie. Een periode van uitslapen, rondhangen en eindeloos relaxen breekt
aan.

Het is vreemd dat naarmate
kinderen ouder worden hun zomervakanties steeds langer worden. Op de
basisschool krijgen ze zes weken en, in het voortgezet onderwijs zelfs zeven.
Op papier dan, want op veel scholen is de laatste toetsweek vaak al twee weken
voor het officiële begin van de vakantie. Afhankelijk van de regionale
vakantiespreiding heeft een leerling die VMBO-examen doet zelfs iets meer of
iets minder dan drie maanden vakantie. Drie maanden lang is de leerling dus
niet in beeld als leerling. Niet bij het VMBO en ook niet bij het MBO.

In die drie maanden kan er
een hoop gebeuren. Het merendeel van de leerlingen slaagt voor het examen en
vervolgt na die lange zomervakantie zijn schoolcarrière op de HAVO of in het
MBO. Maar er zijn ook leerlingen die in de zomervakantie 18 worden en die geen
zin meer hebben in school, er zijn leerlingen waarvan in de zomervakantie hun
vader of moeder overlijdt, leerlingen die een ongeluk krijgen, leerlingen die
op het laatste moment toch besluiten een andere studierichting te kiezen,
leerlingen die het opeens allemaal niet zien zitten, leerlingen die zich op
drie verschillende ROC’s hebben ingeschreven en ook leerlingen die zich ondanks
de inspanningen van hun mentor en decaan nog in het geheel niet hebben aangemeld
voor een vervolgopleiding.

Die lange zomervakantie
levert dus altijd een aantal voortijdig schoolverlaters op en op het Ministerie
noemt men dit verschijnsel het Zomerlek.

In de regio ’s-Hertogenbosch
proberen we dit zomerlek te dichten met het programma VSV-manager. Het is een eenvoudig systeem dat de professionals
van het VMBO en het MBO bij elkaar heeft gebracht. De decanen van 12 VMBO’s
voeren allemaal de zelfde administratie. Ze wijzen sommige leerlingen aan als risicoleerling en er zijn twee brugwachters die samen met leerplicht
meekijken en actie ondernemen als dat nodig is.

Het zomerlek zal nooit
helemaal gedicht worden en het is ook nooit helemaal te voorkomen dat
leerlingen een verkeerde studiekeuze maken. Uitvallers op het MBO zullen er
altijd blijven en daarvoor hebben we op het Koning Willem I College gelukkig de
Succesklas.

Natuurlijk heeft iedere regio
zijn eigen systeem of project en dat is prima. Waar het bij de overstap
VMBO-MBO uiteindelijk om draait is een regionale betrokkenheid en een gemeenschappelijke
verantwoordelijkheid.

Ik wens iedereen een fijne
zomervakantie!



Mijn column “zomervakantie” verscheen op de website www.aanvalopschooluitval.nl van het Ministerie van OC en W.