Vertrouwen

 
Vorige week zei Freek de Jonge iets moois overcvertrouwen. Het was in een interview met de Volkskrant en zijn filosofie dat alles begint met vertrouwen spreekt mij erg aan.
Hij gaat uit van de drie pijlers vertrouwen, discipline en concentratie. Als je die drie dingen op orde hebt, dan komt het goed.
Dat is ook mijn stellige overtuiging. Alles begint met vertrouwen. Als het vertrouwen er niet is dan ontbreken de discipline en concentratie ook. Vertrouwen is voorwaardelijk.
Als je zoals ik heel veel luistert en praat met kwetsbare mensen over hun ontwikkeling, over hun kansen, over hun frustraties, over hun onmacht en over hun boosheid, dan kom je automatisch ook te praten over vertrouwen.
Het maakt mezelf ook kwetsbaar en soms maakt het wel eens dat ik andere mensen in het systeem waarin ik werk niet meer vertrouw en dat vind ik geen fijn gevoel. Het maakt soms dat je tegenover anderen komt te staan en dat terwijl we het toch samen moeten doen op deze wereld.
Freek de Jonge: “Gisteren ging het op tv over kinderen en pesten. En dan hoor ik het woord zelfvertrouwen. Maar dat is een onhanteerbaar begrip. Vertrouwen in jezelf en in een ander verschilt niet van elkaar, dat is één ding. Je hebt zelfvertrouwen doordat je de ander vertrouwt, maar ook doordat de ander jou vertrouwt. Pesten is een typisch gevolg van een gebrek aan vertrouwen, zowel bij de pester als de gepeste.”
 
Deze alinea heeft mij de afgelopen week bezig gehouden en dan vooral het vetgedrukte zinnetje. Ik heb het meerdere malen gelezen en het is voor mij een groot inzicht, dat het één ding is. Iets dat ik eigenlijk wel wist, maar het kon geen kwaad het nog een keer zwart op wit te lezen.
Ik kijk met vertrouwen naar de wereld. En met mijn discipline en concentratie
komt het dan ook weer goed.
 

Een mooi gedicht

De zon
(Oudendijk)
De zon maakt mijn gedachten zacht.
Hij nestelt zich tevreden tussen mijn ogen.
Zo herinnert zich mijn lichaam rust.
Nu passen alle rimpels op het water,
stelt elk gespitst geluid gerust.
De zon maakt mijn gedachten zacht.
Nu brengt de wind van ver bericht
en ben ik mij van mij bewust,
zo herinnert zich mijn lichaam rust.
Nu vreest geen angst voor later,
ik ben hier die ik zelf bedacht.
De zon maakt mijn gedachten zacht.
Nu is de stilstand vrij en veilig,
Wordt achterdocht achtergelaten,
is er geen moeten om te mogen.
De zon maakt mijn gedachten zacht,
Hij nestelt zich vredig tussen mijn ogen.
Bram Vermeulen