Rechtsaf

In de kerstvakantie van 2005/2006 was ik voor twee weken
terug in Egypte. Ik beleefde een turbulente periode in mijn leven en had
behoefte om weer even terug te zijn in het land waar ik met zoveel plezier gewerkt
had. Er waren veel touroperators actief op dat moment en ik kon voor Rosetta
Reizen uit Nijmegen een tweeweekse reis begeleiden.

Ik was wat gespannen bij aanvang, ik was immers zeker 10
jaar niet terug geweest. Die spanning was snel voorbij toen ik in de bus van de
luchthaven naar het hotel de microfoon ter hand nam. De woorden van het
welkomstwoordje dat ik al zo vaak had uitgesproken kwamen als vanouds. Toen we
het treinstation passeerden na zo’n half uurtje hoorde ik mezelf praten.

“Als u rechts kijkt ziet u het Ramses Station, het grootste
treinstation van Afrika. Links ziet u een standbeeld van Farao Ramses II. Dat
is ooit gevonden in het nabijgelegen Memphis en hier neergezet.”

Ik bewoog mijn hoofd naar links en het beeld stond er niet.
De chauffeur zag mijn verbazing en moest lachen. “They removed it because of
pollution”.

Ook de groep moest lachen, de sfeer zat er gelijk goed in, ik
kon mijn praatje vervolgen en vertellen dat we Ramses II later deze reis nog
vaak zouden tegenkomen.

Het was heerlijk om terug te zijn, we bezochten diverse
plaatsen, ik zag een aantal oude bekenden en voelde me als een vis in het
water.

De trajecten Cairo-Minia en Minia-Aswan werden met de trein
afgelegd. De trip van Aswan naar Luxor ging per bus, een ritje van zo’n 200
kilometer en onderweg zouden nog wat tempels bezocht worden.

Het was druk in Egypte die kerstvakantie en de meeste buschauffeurs
waren bezet. Gelukkig had de agent in Aswan nog een buschauffeur kunnen vinden.
De man kon weliswaar goed rijden, maar was vreemd genoeg nog nooit in Luxor was
geweest. Hij sprak ook geen woord Engels, maar voor mij was dat geen bezwaar. Ik
kende de Arabische woorden voor linksaf, rechtsaf en rechtdoor en ben gezegend
met een redelijk topografisch geheugen. Zonder een plattegrond te raadplegen
wist ik in Luxor dan ook precies hoe we bij het hotel moesten komen.

Toen we Luxor naderden zag ik dat er veel veranderd was. Er
was nu een brug over de Nijl, er was ook de nodige nieuwbouw bij gekomen en het was behoorlijk druk op de weg. 





De chauffeur vertrouwde op de ervaring van de
reisleider die semi-nonchalant in het gangpad zijn praatje deed en vlak voor de
tempel van Luxor aangaf dat hij rechtsaf moest gaan.

Ila al-ya-meen!
Het volgende dat ik me
herinner is dat ik op de grond lag. De bus was met piepende remmen tot stilstand
gekomen en een botsing met een luxe taxi en een volgeladen pick-up truck was ternauwernood
voorkomen. 

De “Sharia en Karnak” was al
sinds 1998 éénrichtingsverkeer.









Eerdere verhalen uit deze serie:


Kamer 619


Vierduizend Amerikaanse Dollars




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *